• شماره تماس آکادمی موسیقی سرنا :    32263647-026      32253482-026
  • آدرس آموزشگاه موسیقی سرنا  :  کرج ، میدان شهدا ، روبروی بانک ملی ، جنب برج نوا  
  • شماره تماس آکادمی موسیقی سرنا :    32263647-026      32253482-026
  • آدرس آموزشگاه موسیقی سرنا  :  کرج ، میدان شهدا ، روبروی بانک ملی ، جنب برج نوا  
  • شماره تماس آکادمی موسیقی سرنا :    32263647-026      32253482-026

سازهای استفاده شده در گیلان

ادامه مقاله تاریخچه موسیقی گیلان_1 |تاریخچه موسیقی گیلان_2 |  تاریخچه موسیقی گیلان_3

استان گیلان مهد تمدن و فرهنگ ایرانی است و موسیقی همچون قوم هیرکانیان هزارساله اش در فرهنگ این استان ریشه کرده، اما به مرور زمان سازهای اصیل مانند سرنا و کرنا از موسیقی این سرزمین کم رنگ یا محو شده است.
 

در سرزمین گیلان برخی از سازها برای نواختن نغمه های خاص نواخته می شود، در ادامه به معرفی برخی از مهمترین این سازهای محلیمی پردازیم:

1-    معرفی ساز سرنا:

سرنا با ترکیب سور به معنی جشن و نا به معنی نی، از خانواده سازهای بادی زبانه دار و از جنس چوب است. این ساز تقریباً در تمام بخش های ایران دیده می شود اما شکل های متفاوتی دارد که طول آن در هر منطقه متفاوت و بین 30 تا 50 سانتی متر متغیر است. ساز سرنا  معمولاً به همراه یک دهل نواخته می شود. این ساز به طور معمول در تمام مراسم ها اعم از شادی و غم همراه همیشگی شادمانی ها، سوگواری ها، جنگ ها و آئین های ویژه قومی و مذهبی بوده است.

برای اطلاعات بیشتر می توانید معرفی ساز سرنا را اینجا مشاهده کنید.

2-   معرفی ساز کَرنای لاهیجان:

این ساز منحصر به شهر لاهیجان است، روستای ماشک و رودبنه، جنس آن به طور کامل از گیاه نی و طولش بین 3 تا 4 متر است. آلتی بادی است و چون سوراخ ندارد با انگشتان نواخته نمی شود. از این رو فقط با دم نوازنده آن صدا تولید می شود. یک عدد کدوی خاص که توخالی است در دهانه خروجی اش با زاویه 180 درجه روبروی نوازنده قرار دارد. این ساز قادر به ملودی نوازی نیست و تنها دو نت تولید می کند. کرنای لاهیجان یک ساز آئینی است که صرفاً برای برگزاری برخی آئین های قومی و مذهبی منطقه به کار می رود. این ساز به شکل گروهی نواخته می شود و تکنوازی ندارد. تعداد نوازدگان که معمولاً بین 8 تا 14 نفر است. صدای حاصل از این گروه نوازی بسیار مهیب او ترسناک است و به نظر می رسد در گذشته برای ترساندن مهاجمان از این همنوازی استفاده می کرده اند و نیز در پیش از اسلام برای اعلام جنگ استفاده می شده است.

3-   معرفی ساز الله یا له له  

یک ساز عرفانی در نواحی تالش است که ساختمانی مانند نی دارد با این تفاوت که نی تالش نسبت به نی رایج در موسیقی سنتی ایران، در تعداد سوراخ های جلوی لوله نی می باشد. نی تالش یا له له که برای نواختن نغمه های زردملیجه، رضاخانی، قاسم آبادی استفاده می شود. یک ساز عرفانی در نواحی تالش است که ساختمانی مانند نی دارد با این تفاوت که نی تالش نسبت به نی رایج در موسیقی سنتی ایران، در تعداد سوراخ های جلوی لوله نی می‌باشد. نی تالشی دارای چهار سوراخ و نی سنتی دارای پنج سوراخ است. از این ساز برای نواختن نغمه هایی مثل زرد ملیجه، رضاخانی و قاسم آبادی استفاده می شود.

4-   معرفی ساز دهل

از سازهای کوبه ای دوطرفه است یعنی در هر دو طرف آن دارای پوست است که بر روی ساز کشیده شده، چوب دهل را در دست راست نوازنده و ترکه در میان انگشت های دست چپ او قرار می گیرد. صدای برخورد چوب به پوست سمت راست قوی و بم است و صدای برخورد ترکه به پوست سمت چپ زیر و نافذ است.

5-   معرفی ساز ناقاره (دُسرکُوتن)

از نوع سازهای کوبه ای که به ناقاره معروف است. این ساز به شکل دو گلدان بزرگ و کوچک می باشد که بر روی آنها پوست گوساله یا گاو می کشند. طبل سمت راست بزرگتر از سمت چپ و چوب طبل سمت راست نیز قطورتر از چوب طبل سمت چپ است. کاسه بزرگ دارای صدای بم و کاسه کوچک دارای صدای زیر است.

6- معرفی ساز تنبور تالشی

این تنبور کوچکترین ساز مضرابی ایران است و همین مضرابی بودن آن را از سایر تنبورهایی که در نواحی دیگر است، متمایز می کند. این ساز دارای پرده های کمتری نسبت به سایر تنبورها است. تنبور مناطق دیگر با پنجه نواخته می شود اما تنبور تالش با مضرابی ازجنس پوست درخت گیلاس یا شاخ تراشیده گاومیش نواخته می شود. 

برای اطلاعات بیشتر می توانید معرفی ساز تنبور را اینجا مشاهده کنید.